Ισπανία: Το… φάντασμα των προημιτελικών στο Παγκόσμιο Κύπελλο και η κατάρα του Βελγίου (vid, pic)
Η Εθνική Ισπανίας έκανε το καθήκον της και επικράτησε της Πορτογαλίας στους «16» του Παγκοσμίου Κυπέλλου με σκορ 1-0. Επόμενος αντίπαλος, το Βέλγιο. Το διακύβευμα; Μεγάλο, καθώς μία ενδεχόμενη πρόκριση θα σημάνει τη δεύτερη συμμετοχή της σε ημιτελική φάση. Τη μοναδική φορά που το πέτυχε, το 2010, στέφθηκε στη συνέχεια πρωταθλήτρια κόσμου!
Η «Φούρια Ρόχα» διανύοντας πάνω από τη μισή απόσταση του ταξιδιού, βρίσκεται πλέον σε μονοπάτι γεμάτο νάρκες. Το τέλος του δρόμου το έχει δει, αλλά μόνο μία φορά από τη… γέννηση του Μουντιάλ και έπειτα. Τότε, το 2010, πλοηγός της ήταν ο Βιθέντε Ντελ Μπόσκε. Τώρα, με τον Ντε Λα Φουέντε στο τιμόνι, θα τα καταφέρει ξανά;
Ο αντίπαλος μπορεί να μην είναι αντάξιος του μεγέθους της παρέας του Γιαμάλ, αλλά η προϊστορία δείχνει, πως η εν λόγω φάση είναι το δυσκολότερο διαγώνισμα στις εξετάσεις του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Οι πρωταθλητές Ευρώπης, παρ’ όλη τη διαχρονική παραγωγή… αστέρων, έχουν καταφέρει μόλις μία φορά να φτάσουν σε νοκ άουτ ημιτελικό, στο Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής το 2010, οπότε και… ήπιε νερό στην πηγή. Η αμέσως επόμενη διάκρισή τους ήταν η 4η θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1950. Ωστόσο, τότε δεν υπήρχαν νοκ άουτ, παρά μόνο όμιλοι.
Πόσες φορές έμειναν μετεξεταστέοι στους «8»; Ποια η σχέση τους με τον προσεχή τους αντίπαλο, το Βέλγιο; Τι συνέβη το 1950;
Ο ήρωας Θαμόρα… υπέκυψε στα τραύματά του
Το 1934 στην Ιταλία διεξήχθη το δεύτερο Παγκόσμιο Κύπελλο, υπό δικτατορικό καθεστώς. Τότε, καταγράφηκε η πρώτη συμμετοχή της Ισπανίας σε Μουντιάλ. Σε μία διοργάνωση που δεν υπήρχαν όμιλοι, παρά μόνο νοκ άουτ αγώνες, η «Φούρια Ρόχα» έφτασε μέχρι τους «8», αποκλειόμενη από την οικοδέσποινα. Οι δύο αλησμόνητες αναμετρήσεις με τη «Σκουάντρα Ατζούρα» αποτελούν την επιτομή του… βρώμικου ποδοσφαίρου.
Ο προημιτελικός ανάμεσα στις δύο χώρες ήταν άκρως οριακός. Αμφότερες σκόραραν στο πρώτο ημίχρονo, με το παιχνίδι να πηγαίνει στην παράταση. Στο μεταξύ, οι διοργανωτές, όντες καλύτεροι στον αγωνιστικό χώρο, αναζητούσαν εναγωνίως νέο γκολ. Μάταια, όλες οι προσπάθειές τους αποκρούονταν από τον θρυλικό πορτιέρε, Ρικάρντο Θαμόρα. Εκείνη την εποχή, ελλείψει της διαδικασίας των πέναλτι, σε περίπτωση ισοπαλίας και στο επιπλέον ημίωρο, το ζευγάρι θα οδηγούνταν σε επαναληπτικό.
Οι Ιταλοί κάτι έπρεπε να κάνουν για να διασφαλίσουν την πρόκρισή τους και να ικανοποιήσουν τον αυταρχικό ηγέτη τους, τον Μουσολίνι, έστω και σε δεύτερο αγώνα. Έτσι, λοιπόν -δίχως ψήγμα μεταφοράς- προέβησαν σε ξυλοκόπημα του διακριθέντα των αντιπάλων.
Οι διαιτητές, σφυρίζοντας… αδιάφορα για υπόδειξη φάουλ, συνηγόρησαν στον τραυματισμό και τα πολλαπλά κατάγματα που υπέστη ο εν λόγω τερματοφύλακας από τους βάρβαρους γείτονές μας. Τελικό αποτέλεσμα 0-0.Όλα θα κρίνονταν σε νέα αναμέτρηση. Η ιβηρική χώρα χωρίς τον… κέρβερό της κάτω από τα δοκάρια, γνώρισε την ήττα με 1-0 και τον αποκλεισμό από τη «Σκουάντρα Ατζούρα».
Τέταρτη θέση, χωρίς να παίξει ημιτελικό
Η επόμενη παρουσία της Ισπανίας σε τελικά Παγκοσμίου Κυπέλλου καταγράφεται το 1950 στη Βραζιλία. Τότε, με ένα ιδιαίτερο format σε ισχύ, η «Φούρια Ρόχα» διέγραψε την κορυφαία της πορεία σε Μουντιάλ, πριν φυσικά κατακτήσει το τρόπαιο το 2010. Μετέχοντας σε έναν όμιλο τεσσάρων ομάδων, από τον οποίο μόνο ο πρώτος θα έπαιρνε την πρόκριση στην τετράδα, οι Ίβηρες έδειξαν τη δυναμική τους στους αντιπάλους.
Αφού κέρδισαν στην πρεμιέρα τις ΗΠΑ (3-1) και στη συνέχεια τη Χιλή (2-0), έπαιζαν για δύο αποτελέσματα την τελευταία αγωνιστική κόντρα στην Αγγλία, στο Μαρακανά. Στον αντίποδα, οι Βρετανοί χρειάζονταν μόνο νίκη.
Το πρώτο ημίχρονο έληξε ισόπαλο 0-0, με τις ομάδες αμφότερες να βρίσκονται στην… κόψη του ξυραφιού. Ώσπου, στο 49′, ο πρώτος σκόρερ της «Λα Ρόχα» εκείνη την περίοδο, Τέλμο Θάρα, σκόραρε. Το σύμβολο της Αθλέτικ Μπιλμπάο έβαλε ταφόπλακα στα όνειρα των «Τριών Λιονταριών» και, ταυτόχρονα, εξασφάλισε την παρουσία της χώρας του στην τετράδα.
Έκτοτε, οι απαιτήσεις αυξήθηκαν και οι αγώνες δυσκόλεψαν. Σε νέο γκρουπ, απαρτιζόμενο από τους κορυφαίους των ομίλων, η Ισπανία δεν στάθηκε αντάξια των προσδοκιών του κόσμου της. Στην αρχή μπορεί να απέσπασε την ισοπαλία από τη μετέπειτα πρωταθλήτρια Ουρουγουάη (2-2), αλλά στη συνέχεια ο διασυρμός από τη Βραζιλία με 6-1 και η απογοητευτική ήττα από τη Σουηδία με 3-1 άφησαν γλυκόπικρη γεύση στους φιλάθλους της. Παρ’ όλα αυτά, μέχρι σήμερα παραμένει η δεύτερη καλύτερη στιγμή της σε Μουντιάλ.
Ισπανία και Βέλγιο αντιμέτωπες στους «8» μετά από 40 έτη
Μετά την επιτυχία της τετράδας το 1950, η επόμενη αξιοπρόσεκτη πορεία της «Φούρια Ρόχα» σημειώθηκε το 1986 στο Μουντιάλ που έλαβε χώρα στο Μεξικό. Εκεί, με ηγέτη τον χαρισματικό σκόρερ Εμίλιο Μπουτραγκένιο, αφού ξεπέρασε με περίσσεια ευκολία το εμπόδιο της Δανίας (5-1) στους «16», βρέθηκε ενάντια στο Βέλγιο στα προημιτελικά, τον αποψινό αντίπαλο της.
Στην Ιβηρική χώρα επικρατούσε ενθουσιασμός και η πεποίθηση πως η εθνική τους ομάδα μπορεί να φτάσει και έως την κατάκτηση του τίτλου, απόρροια της ευρείας νίκης επί των Σκανδιναβών στην προηγούμενη φάση. Διαψεύστηκαν παταγωδώς. Ή, μάλλον, οι «κόκκινοι διάβολοι» τους διέψευσαν.
Παρότι η Ισπανία έμεινε πίσω στο σκορ νωρίς, χάρη στο γκολ του εμβληματικού αρχηγού του αντιπάλου της, Γιαν Κέλεμανς, ισοφάρισε λίγο πριν το φινάλε με τον Χουάν Σενιόρ (86′). Ωστόσο, δεν κατάφερε να πάρει την πρόκριση. Και αυτό γιατί ο αγώνας, όντας ισόπαλος, οδηγήθηκε στα πέναλτι.
Στη ψυχοφθόρα διαδικασία πιο ψύχραιμο παρουσιάστηκε το Βέλγιο, ενώ ο μοναδικός μοιραίος για τους ηττημένους ήταν ο Ελόι Ολάγια, ο οποίος αστόχησε από την άσπρη βούλα.
Ο… κακός δαίμονάς της
Έτος 1994, η Ισπανία δίνει το παρών στα γήπεδα των ΗΠΑ -όπως και φέτος- για το 15ο Παγκόσμιο Κύπελλο. Αγωνιζόμενη σε έναν όμιλο με Γερμανία, Νότια Κορέα και Βολιβία, συγκεντρώνει πέντε βαθμούς και προκρίνεται ως δεύτερη πίσω από τη «μάνσαφτ». Η Ελβετία στους «16» αποδεικνύεται χαμηλό εμπόδιο για τους Ίβηρες, καθώς φτάνουν εύκολα στη νίκη με 3-0. Επερχόμενη αντίπαλος, η Ιταλία.
Ο αγώνας ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς για τη «Σκουάντρα Ατζούρα». Ο Ρομπέρτο Μπάτζιο, στο 25’, με ένα καταπληκτικό σουτ-βολίδα έξω από την περιοχή, τρυπά τα δίχτυα του Θουμπιθαρέτα. Το ημίχρονο ολοκληρώνεται με τους «Ατζούρι» να βρίσκονται μπροστά στο σκορ.
Ωστόσο, το σκηνικό στην ανάπαυλα αλλάζει. Η τότε ομάδα του Κλεμέντε, αποφασισμένη να σπάσει την… κατάρα του αποκλεισμού στους «8», ασκεί ασφυκτική πίεση, κλείνοντας την αντίπαλο στα καρέ της. Πράγματι, με τη συμπλήρωση του 58′, το σουτ του Χοσέ Λουίς Καμινέρο, αφού πρώτα κοντράρει στον Μπεναρίβο, καταλήγει στο βάθος της εστίας του Παλιούκα. Η Ισπανία, με κύριους εκφραστές τους Γκοϊκοετσέα και Χούλιο Σαλίνας, δημιουργεί επιπλέον ευκαιρίες. Ωστόσο, το γκολ δεν έρχεται.
Ο χρόνος κυλά και η λήξη του αγώνα κοντεύει. Στο 88’ η «Σκουάντρα Ατζούρα» χτυπά. Ο «Μικρός Βούδας», σε μία υποδειγματική αντεπίθεση, περνάει τον αμυνόμενο που τον επιτηρεί και διαμορφώνει το τελικό 2-1. Η Ιταλία φτάνει έως τον τελικό και χάνει με οδυνηρό τρόπο το τρόπαιο από τη Βραζιλία, ενώ η Ισπανία, για τρίτη συνεχή φορά, αποτυγχάνει να περάσει στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο πιο άδικος αποκλεισμός
Το 2002 το Παγκόσμιο Κύπελλο διεξήχθη σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα. Ίσως το Μουντιάλ στο οποίο αδικήθηκε περισσότερο από κάθε άλλο, ακόμη και από εκείνο της Ιταλίας το 1934. Η Ισπανία, αφού έκανε το 3/3 στον όμιλό της απέναντι σε Παραγουάη, Νότια Αφρική και Σλοβενία, αντιμετώπισε στους «16» την Ιρλανδία. Παρότι, φαινομενικά, ήταν εύκολος αντίπαλος, εν τοις πράγμασι, στον αγωνιστικό χώρο παρουσιάστηκε άκρως ανταγωνιστικός.
Η «Φούρια Ρόχα» προηγήθηκε μόλις στο 8′ με τον Μοριέντες. Επαναπαύτηκε και δέχθηκε γκολ στο 90′ από το βαρόμετρο της επίθεσης των «αγοριών με τα πράσινα», τον Ρόμπι Κιν. Εν συνεχεία, το παιχνίδι οδηγήθηκε στην παράταση και στα πέναλτι, με τους Ίβηρες να είναι πιο εύστοχοι και να παίρνουν αυτοί, τελικώς, την πρόκριση στα προημιτελικά.
Εκεί τους περίμενε η Νότια Κορέα. Η τότε ομάδα του Χοσέ Αντόνιο Καμάτσο δέχθηκε… ιδιαίτερη περιποίηση από την οικοδέσποινα. Οι Ασιάτες, με δεδομένη την εύνοια των διαιτητών, πήγαιναν σκληρά στα μαρκαρίσματα, στα όρια της σκοπιμότητας. Ωστόσο, δεν ήταν αυτό που έφερε αγανάκτηση στις τάξεις των φιλάθλων των Ιβήρων.
Τα δύο γκολ που ακυρώθηκαν, του Μπαράχα για επιθετικό φάουλ και του Μοριέντες, με την υπόδειξη πως πριν η μπάλα καταλήξει στον εν λόγω επιθετικό η σέντρα του Χοακίν είχε βγει άουτ, σόκαραν την κοινή γνώμη και εκνεύρισαν τους Ισπανούς. Τελικά, το παιχνίδι κρίθηκε στα πέναλτι, όπου επικράτησε η διοργανώτρια χώρα με 5-3.
Πρωταθλητές Κόσμου
Η χρονιά 2010 αποτελεί έτος ορόσημο για το ισπανικό ποδόσφαιρο. Η εθνική ομάδα των Ιβήρων ανέβηκε στον θρόνο του βασιλείου όλου του κόσμου. Η κακή παράδοση των χαμένων προημιτελικών, μετά το ματς και τη νίκη με την Παραγουάη (1-0) στους «8», μόλις είχε σπάσει και κανείς δεν φάνταζε ικανός να ανακόψει την πορεία του συνόλου του Βιθέντε Ντελ Μπόσκε προς τον τίτλο. Ούτε η Γερμανία στον ημιτελικό ούτε η Ολλανδία στον τελικό, οι οποίες ηττήθηκαν αμφότερες με 1-0, με την τελευταία να χάνει στην παράταση.
Η «Φούρια Ρόχα», φέτος, επιστρέφει σε φάση προημιτελικών μετά από τρεις ανεπιτυχείς προσπάθειες. Μπροστά της έχει το Βέλγιο. Θα πάρει εκδίκηση για τον αποκλεισμό της από τους «Κόκκινους Διαβόλους» 40 έτη μετά; Ξόρκισε τους δαίμονές της στη φάση των «8» ή όχι; Και το πιο μείζον ερώτημα: τελικά ο Λαμίν Γιαμάλ θα σηκώσει το τρόπαιο;