دفاع موزاییکی ایران؛ چگونه هرمز به تلهای پرهزینه تبدیل میشود؟
مینهای دریایی، زیردریاییهای سبک، موشکهای ساحلپایه و پدافند هوایی لایهمند، اضلاع معماری دفاعی ایران در اطراف تنگه هرمز را شکل میدهند؛ سامانهای که به جای تمرکز بر یک ضربه تعیینکننده، بر تداوم فشار و پیچیدهسازی صحنه عملیات تکیه دارد.
به گزارش ایلنا به نقل از وبسایت الدفاع العربی، ایران طی یک طراحی دفاعی چندلایه، سامانهای شامل مینهای دریایی، زیردریاییها، موشکهای ضدکشتی، شناورهای تهاجمی، و پدافند هوایی در تنگه استراتژیک هرمز و آبهای اطراف آن ایجاد کرده است. این سیستم با هدف پیچیده کردن هرگونه عملیات احتمالی نیروی دریایی آمریکا در این منطقه حساس تدوین شده است.
ساختار این طراحی دفاعی ایران بر این اصل استوار است که به جای جستوجوی یک پیروزی قطعی در نبردهای دریایی یا هوایی، فرسایش توان نظامی، لجستیک و تحمل سیاسی دشمن را در طول زمان افزایش دهد. این رویکرد باعث میشود نیروهای آمریکایی در مواجهه با تهدیدهای پراکنده و پرفشار، از نظر زمانی، منابع موشکی ضدهوایی و ظرفیت سیاسی تحت فشار قرار گیرند.