سخنی با هموطنانم در غربتی پایان‌ناپذیر

در این روزهای ملتهب و سرنوشت‌ساز، که قلب ایران زخمی‌تر از همیشه می‌تپد، و آسمان وطن تیره‌تر از هر زمان بر سر مردم ما سایه انداخته، سخنی دارم با شما؛ با شما که سال‌هاست از خانه رانده شده‌اید، اما ایران هنوز خانه دل شماست؛ با شما که در هوای سرد تبعید، گرمای ایران را چون چراغی در دل نگاه داشته‌اید؛ با شما که هر شب در رؤیاهایتان هنوز چهره دوستان و اقوامتان ، عطر کوچه‌های کودکی، و نام خلیج همیشه فارس را می‌شنوید.