Οι συγκινήσεις του ημί της Αθήνας

Φτάσαμε στην Κυριακή του ημιμαραθωνίου της Αθήνας, αυτού του πραγματικά ξεχωριστού αγώνα στο κέντρο της πρωτεύουσας. Πρόκειται για μεγαλειώδη δρομική γιορτή και παρότι μιλάμε για δύσκολη διαδρομή, μαγνητίζει και δικαίως βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τους ημιμαραθωνίους της χώρας.

Θυμάμαι την πρώτη μου συμμετοχή στον ημιμαραθώνιο της Αθήνας το 2012. Ηταν σε μια εντελώς διαφορετική διαδρομή από τη σημερινή ενώ στο μεταξύ άλλαξε 1-2 φορές ακόμη. Μάλιστα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης είδα τελευταία να ανοίγει αυτή η κουβέντα για το ποια διαδρομή, τη σημερινή ή την αμέσως προηγούμενη, προτιμούν οι δρομείς. Η διαφορά είναι ότι πλέον δεν ανεβαίνεις τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας η οποία όντως δοκίμαζε αρκετά τους τετρακέφαλους όλων. Προσωπικά δεν έχω κανένα δίλημμα. Διαλέγω τη σημερινή διαδρομή γιατί πιστεύω ότι έχει ανεκτό βαθμό δυσκολίας, χωρίς να «γονατίζει» τους συμμετέχοντες.

Ομως πέρα από τη διαδρομή, ο αγώνας έχει ένα ακόμα μεγάλο πλεονέκτημα. Επειδή όλη η κούρσα είναι στο κέντρο της Αθήνας, με εκκίνηση και τερματισμό στην πλατεία Συντάγματος μπροστά από τη Βουλή, μεταμορφώνει την πόλη!

Το πολύχρωμο «ποτάμι» χιλιάδων δρομέων, οι θεατές σε διάφορα σημεία και οι ομάδες των χορηγών κάθε είδους, μετατρέπουν τον αγώνα σε ένα μεγάλο δρομικό πάρτι!

Αν ο Αυθεντικός Μαραθώνιος τον Νοέμβριο είναι το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός της χώρας, ο ημιμαραθώνιος της Αθήνας την άνοιξη είναι αντίστοιχα το πιο σπουδαίο δρομικό event της πρωτεύουσας.

Με ανυπομονησία θα σταθώ και φέτος στην εκκίνηση! Και παρόλο που δεν βρίσκομαι σε αγωνιστική κατάσταση που να μου επιτρέπει να κάνω κάποια σπουδαία προσωπική επίδοση, και μόνο η συμμετοχή με εξιτάρει.

Δίνουμε λοιπόν ραντεβού στη γραμμή με ικανοποίηση που θα είμαστε εκεί και αυτή τη χρονιά. Παράλληλα περιμένω με ενδιαφέρον να δω και την προσπάθεια των πρωταθλητών μας στο πανελλήνιο πρωτάθλημα ημιμαραθωνίου. Ο ημιμαραθώνιος και άλλες χρονιές μας έχει προσφέρει μεγάλες συγκινήσεις. Νομίζω και φέτος θα συμβεί!