Φωτογραφίες

Οι φωτογραφίες ανέβηκαν στο eBay. Ομως, οι υποψήφιοι αγοραστές δεν μπορούσαν να πουν αν το υλικό είναι γνήσιο, αφού δεν συνοδευόταν από οποιουδήποτε τύπου τεκμηρίωση. Ιστορικοί θα χρειαζόταν να κάνουν έρευνα προκειμένου να ταυτοποιήσουν τα πρόσωπα, να τα συνδέσουν με τα ονόματα που είναι χαραγμένα στις μαύρες μαρμάρινες στήλες του μνημείου του Σκοπευτηρίου, στην Καισαριανή. Αλλά πριν φτάσουμε εκεί και προτού ο πωλητής τις αποσύρει, η εγχώρια Αριστερά είχε ήδη εκδώσει και ποστάρει ανακοινώσεις. Ο συριζαίος πρόεδρος συμβούλευσε την πολιτεία «να τα αποκτήσει (σ.σ. τα φωτογραφικά ντοκουμέντα) και να τα αναδείξει ως αναπόσπαστο στοιχείο της ιστορίας και της Παιδείας». Ο αρχηγός της Νέας Αριστεράς ενημέρωσε τους ακολούθους του πως επικοινώνησε με την υπουργό Πολιτισμού κι αιτήθηκε τη διεκδίκησή τους από το ελληνικό κράτος – αφού ελεγχθεί η αυθεντικότητά τους – για να μπουν σε ένα μουσείο Εθνικής Αντίστασης (το οποίο επίσης ζήτησε να ανεγερθεί). Ο συγγραφέας της «Ιθάκης», πάλι, έστειλε επιστολή στον πρόεδρο του Κοινοβουλίου για να του προτείνει να τις αγοράσει το Ιδρυμα της Βουλής (ενημερώνοντάς τον πως «σύμφωνα με τις ενδείξεις, είναι αυθεντικές»).

Πρόβλημα

Ο Περισσός, βέβαια, είχε σπεύσει να ξεκαθαρίσει ότι περιμένει «να αποδοθούν εκεί που ανήκουν, στο Μουσείο ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης του Δήμου Καισαριανής, στον Δήμο Χαϊδαρίου και στο ΚΚΕ». Η συνήθως λαλίστατη επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, πάντως, δεν κατέθεσε στον δημόσιο διάλογο τη γνώμη της για αυτές, ενώ ο αψύς Σφακιανός θέλει να τις αγοράσουν το κόμμα του μαζί με το Κομμουνιστικό. Η αριστερή κινητοποίηση δικαιολογείται. Η εκτέλεση των 200 την Πρωτομαγιά του 1944 δεν έχει καταγραφεί μόνο στο ασυνείδητο του χώρου τους σαν κορυφαία στιγμή της ελληνικής αντίστασης κατά του ναζισμού, εξάλλου. Η ιστορία τους είναι εθνική. Ωστόσο, η διάσταση απόψεων για το ποιος και πού πρέπει να τις εκθέσει μαρτυρά ένα βαθύτερο πρόβλημα όλων εκείνων που χρησιμοποιούν την προσφώνηση «σύντροφε» μέσα στα στενά κομματικά τους όρια: αδυνατούν να συμφωνήσουν ακόμη και σε ό,τι θα έπρεπε να τους ενώνει, όπως ο τρόπος που θα αποτίσουν φόρο τιμής σε ανθρώπους τους οποίους αναγνωρίζουν ως αγωνιστές. Αν δυσκολεύονται να κοιτάξουν το παρελθόν μέσα από την ίδια οπτική γωνία, πόσες πιθανότητες έχουν να συμπέσουν σε προτάσεις για το αριστερό μέλλον που ευαγγελίζονται; Οι φωτογραφίες, λοιπόν, υπενθύμισαν ότι το πρόβλημα με την Αριστερά είναι οι επαγγελματίες εκπρόσωποί της.