Μπίλι

Το πράγμα είχε φτάσει στο απροχώρητο. Ο ελέφαντας τριγύριζε όπου ήθελε, δεν πρόσεχε καθόλου πού πατούσε και χάλαγε τις φωλιές των μυρμηγκιών.

Αγανακτισμένη η φυλή των μυρμηγκιών έκανε Συνέδριο να δει πώς θα αντιδράσει.

Υστερα από πολλές συνεδριάσεις, αποφάσισαν ότι θα ανέβουν σε ένα δέντρο και όταν περνάει από κάτω ο ελέφαντας θα πέσουν όλοι μαζί πάνω του να τον πλακώσουν.

Ετσι και έγινε.

Η απόφαση του Συνεδρίου τέθηκε σε εφαρμογή. Τα μυρμήγκια όρμησαν, ο  ελέφαντας τινάχτηκε, τα μυρμήγκια πετάχτηκαν δεξιά ή αριστερά και εκείνος συνέχισε τον καλπασμό του.

Μόνο ένα ηρωικό μυρμήγκι πιάστηκε από μια τρίχα στον λαιμό του ελέφαντα και δεν έπεσε.

Και τότε όλα τα άλλα μυρμήγκια του φώναζαν:

– ΠνίΞ’ τον, ρε Μπίλι, πνίξ’ τον!

Μέχρι εκεί ξέρω την ιστορία. Είμαι βέβαιος ότι ο Μπίλι υπηρέτησε την απόφαση του Συνεδρίου μέχρι τέλους αλλά επίσης ότι ο ελέφαντας ούτε που το κατάλαβε.

Συμπέρασμα; Δεν έχω.

Στη θέση του Μπίλι μπορείτε να βάλετε όποιον πολιτικό αρχηγό νομίζετε. Αλλά αυτά έχουν οι αποφάσεις των Συνεδρίων: για να εφαρμοστούν πρέπει να έχουν κάποια σχέση και με την πραγματικότητα.

Με τα πραγματικά μεγέθη.

Η χθεσινή τελευταία δημοσκόπηση δίνει 30,1% στη ΝΔ και δεύτερο το ΠΑΣΟΚ στο 13, 2%. Για τους υπόλοιπους, ούτε να ρωτάτε (GPO, iefimerida, 16/2).

Ασφαλώς κάποια στιγμή μπορεί «να ξυπνήσει ο γίγαντας» που λέει κι ο Γερουλάνος… Αλλά έως την αφύπνιση του γίγαντα, έχουμε και σοβαρότερες δουλειές σε αυτήν την κοινωνία.

Πληροφορούμαι ότι διάφοροι εισηγούνται στον κοιμισμένο να αποφασίσει ότι δεν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ υπό «οιεσδήποτε συνθήκες» (Δούκας, Κατρίνης κ.λπ.).

Δεν είναι κακή ιδέα. Ούτε τα μυρμήγκια άλλωστε έπασχαν από ιδέες.

Το ΠΑΣΟΚ δηλαδή καλείται να αποφασίσει πως αν οι έλληνες ψηφοφόροι θέλουν να βγάλουν κυβέρνηση, πρέπει να ρίξουν δαγκωτό Μητσοτάκη διότι άλλη λύση δεν υπάρχει. Μια wannabe κυβέρνηση Τσίπρα, Δούκα, Φάμελλου, Κατρίνη και Ζωής μάλλον σκορπάει ανατριχίλες στο ακροατήριο.

Αυτό είναι μια αναμφισβήτητα ωραία ιδέα για τον Μητσοτάκη. Αλλά το ΠΑΣΟΚ τι το συμφέρει;

Αγνωστο. Πόσω μάλλον που ο γίγαντας ακόμη κοιμάται και κανείς δεν ξέρει τι θα κάνει μόλις ξυπνήσει.

Ολα αυτά φυσικά είναι απλώς ωραίες ιδέες. Μπορούμε να τις κουβεντιάζουμε δωρεάν και στο σκεπαστό όσο δεν κάνουν κακό στον τόπο και στην τσέπη μας.

Αλλά τουλάχιστον όταν σφίξουν τα γάλατα, ξέρουμε τι πρέπει να γίνει. Θα πέσουμε όλοι μαζί πάνω στον ελέφαντα και θα φωνάζουμε:

– ΠνίΞ’ τον, ρε Μπίλι, πνίξ’ τον!