Ένα νέο φαντασιακό

Τα κοινά σημεία της Ελλάδας με τη Γαλλία δεν περιορίζονται στη στρατηγική συμμαχία ανάμεσα στις δύο χώρες, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την είσοδο της γαλλικής Μeridiam στο σχέδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας – Κύπρου. Επεκτείνονται και σε πιο πεζά θέματα, όπως είναι η αδυναμία σύγκλισης της Αριστεράς απέναντι στον κοινό εχθρό, που εκεί είναι η Aκροδεξιά, εδώ είναι ο Μητσοτάκης. Υπάρχουν, όμως, και σοβαρές διαφορές: εκεί τον ρόλο του γεφυροποιού τον έχει αναλάβει ένας εκατομμυριούχος επιχειρηματίας, εδώ ένας ταπεινός δήμαρχος.

Ο Ματιέ Πιγκάς είναι αυτές τις μέρες παντού. Ο «influencer των θερινών Πανεπιστημίων της Αριστεράς», όπως τον αποκαλεί η Libération, συμμετέχει σε όλες τις συνάξεις των κομμάτων της αριστερής αντιπολίτευσης, από τους σοσιαλιστές ως τους Ανυπότακτους κι από τους οικολόγους ως τους κομμουνιστές. Οπου πηγαίνει, γίνεται κοσμοσυρροή. Προχθές, ο ιδιοκτήτης του ομίλου μέσων ενημέρωσης Combat και πρώην CEO της Lazard βρέθηκε στο φεστιβάλ των Ανυπότακτων και τους είπε ότι αυτά που υποστηρίζουν για την οικονομία είναι εφικτά, δήλωση αρκούντως εντυπωσιακή αν σκεφτεί κανείς ότι μια από τις βασικές θέσεις του κόμματος είναι ότι πρέπει να διαγραφεί το ένα τρίτο του γαλλικού χρέους. Δεν είναι περίεργο, έτσι, ότι οι παριστάμενοι τον καταχειροκρότησαν, φωνάζοντας «On va gagner» (Θα νικήσουμε).

Ο ίδιος δηλώνει ότι στη σημερινή «προεπαναστατική κατάσταση» πρέπει να δοθεί μια «πολιτισμική μάχη κατά της άκρας Δεξιάς», κάτι που στην πράξη σημαίνει να πειστούν τα αριστερά κόμματα να συνεργαστούν, εν ανάγκη κάτω από τη δική του ηγεσία. «Εχω βαρεθεί τους απαισιόδοξους που λένε ότι δεν θα τα καταφέρουν ποτέ», έλεγε τις προάλλες στο φεστιβάλ των οικολόγων. «Μπορείτε να κερδίσετε, αλλά για να κερδίσετε την εκλογική μάχη πρέπει πρώτα να κερδίσετε τη μάχη των ιδεών, και για να συμβεί αυτό πρέπει πρώτα να αποδομήσετε όλους τους μύθους και τα αφηγήματα που καλλιεργεί η ριζοσπαστική Δεξιά, πρέπει να προτείνετε ένα νέο φαντασιακό».

Ο Χάρης Δούκας, πάλι, δεν επικαλείται τον Καστοριάδη, αλλά τον Μαξ Βέμπερ, για να υποστηρίξει (με άρθρο του στην ΕφΣυν) ότι στην παγκόσμια υπερσυγκέντρωση πλούτου μέσω μη παραγωγικών δραστηριοτήτων πρέπει να αντιταχθεί μια ισχυρή, ενωμένη και ριζοσπαστική Αριστερά, κάτι που στην Ελλάδα σημαίνει συνεργασία του ΠΑΣΟΚ με την ΕΛΑΣ. Για να ενισχύσει την άποψή του, ο δήμαρχος θυμίζει τις πρόσφατες επιτυχίες των Δημοκρατικών Σοσιαλιστών στην Αμερική, ένα επιχείρημα που ασφαλώς θα αποδυναμωθεί αν η τάση αυτή δεν τα πάει καλά στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Εχει κι άλλο ένα μειονέκτημα ο Δούκας έναντι του Πιγκάς: στερείται του αναγκαίου κύρους. Στο κάτω-κάτω, ο δεύτερος ανέλαβε την αναδιάρθρωση του χρέους της Βενεζουέλας, ενώ ο πρώτος δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα με τις παθογένειες της Αθήνας. Αλλά αυτά δεν έχουν και μεγάλη σχέση με τους πονοκεφάλους της Αριστεράς.