جان فشانی شبانه روزی سیمبانان بدون ایمنی و ابزار مناسب/ فقط ۳ میلیون تومان حق جنگ گرفتیم!
افزایش مرگومیر و حوادث شغلی در ماههای اخیر، بار دیگر ابعاد تاریک قراردادهای پیمانکاری، فرسودگی تجهیزات و بحران معیشتی سیمبانان را در کانون توجه قرار داده است؛ خطشکنانی که با ابزارهای فرسوده و دستمزدهای ناچیز، روشناییبخش خانههای این سرزمیناند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، کارگران سیمبان شرکتهای توزیع نیروی برق کشور را باید در زمره زحمتکشترین، پرخطرترین و در عین حال نادیدهگرفتهشدهترین اقشار جامعه کارگری ایران به شمار آورد.
این کارگران شریف و بیادعا، نیروهایی هستند که چه در شرایط بحرانی و پرالتهاب جنگ و چه در ایام آرامش و صلح، حضوری مداوم، بیوقفه و حیاتی در صحنه دارند؛ اما با وجود تمام دشواریها، خروجی کار و زحمات شبانهروزی آنان غالباً در سایه بیتوجهیهای ساختاری و عدم مسئولیتپذیری نهادهای متولی پنهان میماند. جامعه تنها زمانی متوجه حضور و اهمیت فوقالعاده این قشر میشود که شریان برق در زندگی روزمره، صنایع و زیرساختها قطع شود. با این حال، پارادوکس تلخِ حاکم بر زندگی این نیروهای عملیاتی آن است که به همان اندازهای که روشنایی و انرژی را به خانهها و کارخانهها میبخشند، جان، سلامت جسمانی و امنیت روانی خود را به خطر می اندازند.
