Κανόνες

O δημόσιος διάλογος για το Εθνικό Απολυτήριο θα ξεκινήσει επίσημα αυτόν τον μήνα. Η κυβέρνηση το παρουσιάζει σαν μια από τις μεταρρυθμίσεις που θα σφραγίσουν τη δεύτερη θητεία της αλλά και ως μια παρέμβαση η οποία θα αποκαταστήσει τον αυτοτελή ρόλο του Λυκείου, δίνοντας του εκπαιδευτικό κύρος και ειδικό βάρος στην εργασιακή προοπτική των αποφοίτων του.

Σύμφωνα με την κυβερνητική πρόταση, δεν καταργούνται οι Πανελλήνιες. Oμως, για την είσοδο των υποψηφίων στα ΑΕΙ θα συνυπολογίζονται και οι βαθμοί τους στις τρεις τάξεις του Λυκείου – με συντελεστή 15% στην Α’, 35% στη Β’ και 50% στην Γ’.

Δεν είναι η πρώτη φορά που συζητάμε μια αλλαγή – μικρή ή μεγάλη – του συστήματος εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Δυστυχώς, οι περισσότεροι απ’ όσους πέρασαν από τη θέση του υπουργού Παιδείας έχουν και μια στο ενεργητικό τους. Δεν θα ήταν υπερβολή να πει κανείς ότι η κάθε γενιά μιας ελληνικής οικογένειας έχει μπει στο πανεπιστήμιο με διαφορετικό τρόπο. Η δε εμπειρία μέχρι τώρα έχει δείξει ότι ελάχιστες από τις τροποποιήσεις δεν έγιναν με προχειρότητα.

Η εν λόγω «παράδοση» πρέπει να σταματήσει επιτέλους. Το πολιτικό σύστημα οφείλει να εξετάσει και να διαπραγματευτεί με σοβαρότητα τη νέα κυβερνητική πρωτοβουλία έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού του πως χρειαζόμαστε ένα αξιόπιστο, αξιοκρατικό και κυρίως σταθερό σύστημα εισαγωγής στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση. Προφανώς, η εκπαιδευτική διαδικασία σε κάθε βαθμίδα είναι απαραίτητο να προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της εκάστοτε εποχής. Ταυτόχρονα, ωστόσο, είναι κρίσιμο να μην προκαλεί ανασφάλεια – γιατί αυτό είναι το αίσθημα που δημιουργούν στους μαθητές οι συνεχείς αλλαγές των κανόνων.