Tom bedankt!

Tom (31) speelde afgelopen seizoen zijn tiende jaar in de hoofdmacht van Geleen. Het was eigenlijk een kleine comeback nadat hij het seizoen ervóór was teruggekeerd na niet geheel hersteld te zijn van een zware knieblessure. In het debuutjaar van de Central European Hockey League speelde Tom alle 53 competitiewedstrijden en kwam daarin tot 15 doelpunten, 50 assists (topscoorder van Geleen op dit gebied) en een plus/minus-score van +34. Met een puntentotaal van 65 eindigde hij achter imports Ben Duperreault en Jordan Steinmetz op de derde plaats. Qua leeftijd en prestatie (hij was in het seizoen 21/22 zelfs topscoorder van de ploeg) had de ervaren aanvaller dus nog zeker meegekund maar hij besloot in de loop van afgelopen seizoen toch te stoppen.

Desgevraagd reageert Tom daarop en blikt hij terug op zijn ijshockeyloopbaan. “Afgelopen augustus kwamen we erachter dat mijn vrouw weer zwanger bleek te zijn. Een ontzettend mooie verrassing en onlangs hebben we onze tweede zoon Sem mogen verwelkomen! Hiermee samenkomend is dat ik tegelijkertijd ook de beslissing had gemaakt dat afgelopen seizoen mijn laatste seizoen als ijshockeyer in competitieverband ging worden.”

“Ik heb een fantastische reis mogen doormaken in het ijshockey en ben hier altijd volledig bij ondersteund door mijn beide ouders, mijn broers en later ook mijn vrouw. Op de eerste plaats wil ik hen bedanken voor alle tijd, moeite en opoffering die zij gemaakt hebben zodat ik mijn sport kon beoefenen. In het bijzonder mijn vader, die altijd mijn grootste fan geweest is en zal blijven. Zonder hen had ik nooit kunnen bereiken wat ik in de afgelopen kwart eeuw bereikt heb.” “In 2003 als 7-jarige bij de VJB begonnen, op mijn 15e naar Eindhoven gegaan om me daar bij het CTO verder te kunnen ontwikkelen om op 20-jarige leeftijd thuis te mogen komen in Geleen. Waar ik 10 seizoenen in het eerste team heb mogen spelen. Er zijn te veel gedenkwaardige momenten geweest om op te noemen. Van een schaats in mijn nek tot scoren tegen Italië voor het nationale team. We hebben niet alle jaren teams gehad die meededen voor de prijzen, maar de vaste aanhang is ons altijd blijven steunen. Ik wil de fans dus ook bedanken voor al hun support en toewijding in de afgelopen jaren. Hier in het bijzonder René en Henriette Kramer onder andere voor al hun gastvrijheid de afgelopen jaren.”

“Als derde wil ik alle medespelers, coaches en begeleiding bedanken met wie ik de afgelopen jaren vele uren gemaakt heb. In het bijzonder wil ik Lars van Sloun, Lars Engwegen, Joey Geurts en Brad Westerman bedanken. Samen hebben we jaarrond, week in week uit, hard gewerkt om het beste uit onszelf te halen. Nadat een seizoen op het ijs was afgelopen, begon voor ons altijd meteen het nieuwe!” “Als laatste wil ik de club bedanken voor alles; ik heb jaren mogen spelen voor de club waar ik als klein jongetje van droomde om ooit voor te mogen spelen. Zonder de inzet van bestuursleden, sponsoren, vrijwilligers en alle andere die op de achtergrond ijshockey in Geleen mogelijk maken, had dit nooit kunnen gebeuren.”

“Het afgelopen seizoen was een bijzonder seizoen – de CEHL Cup werd succesvol verdedigd in Neuwied en de heksenketel van Glanerbrook was helemaal terug in de play-offs. Ondanks dat we volgens sommige facebookberichten er na de tweede wedstrijd in Diez niet meer veel van konden, hebben we ons als groep samengepakt en die serie omgedraaid om vervolgens in de finale nipt te kort te komen tegen Neuwied. Wellicht was het resultaat anders geweest als ik niet ziek geworden was na de 3e wedstrijd, maar Neuwied is een verdiend kampioen en ik heb er vrede mee. De thuiswedstrijden en de sfeer in deze zullen mij voor altijd bijblijven. Team en ploeg als één naar voren voor de overwinning, dat is wat sport zo mooi maakt.”

“Ik kijk met trots terug op alle jaren ijshockey, en alhoewel ik fysiek natuurlijk nog wel wat jaren meegekund had, moet IJshockeyer Tom plaatsmaken voor Pappa Tom. Iets waar ik ook heel erg naar uitkijk. Het is nu tijd voor de volgende generatie Geleense ijshockeyers (wie weet heb ik er daar wel twee van gemaakt) en wil ik iedereen vooral meegeven om de jongens te blijven steunen. Samen bereikt men meer!”

Lars Engwegen, teammanager bij Snackpoint Eaters Limburg, speelde een aantal seizoenen samen en tegen met Tom en meldt: “Toen Tom vorig seizoen vertelde dat hij voor de 2e keer vader zou worden vertelde hij mij ook direct dat dit zijn laatste seizoen zou zijn als speler op niveau. Bij Tom weet ik datwanneer hij een keuze maakt hij niet snel op andere gedachten te brengen is – alle pogingen daartoe ten spijt. Het is voor ons natuurlijk heel jammer dat hij stopt. Tom is nog altijd één van Nederlands beste spelers in de competitie, een voorbeeld van werklust en één van de kartrekkers op het ijs. Dat gaan wij niet zomaar kunnen vervangen en daar verdient Tom alle krediet voor. Het is natuurlijk wel een keuze die gezien zijn privé situatie in de lucht hing, we zullen zijn keuze dan ook moeten respecteren.” “Tom was voor mij altijd een fijne teamgenoot wat tot een goede vriendschap gegroeid is. Maar hij was natuurlijk ook lange tijd één van de gezichten van onze club. We gaan Tom zeker missen en ik wil hem nogmaals via deze weg enorm bedanken en alle goeds wensen voor de toekomst!

Ook het bestuur van STEL kijkt met respect en dankbaarheid terug op een decennium-lange samenwerking met de sympathieke persoon die Tom Marx (naast een uitstekende ijshockeyer) óók is. Tom, bedankt voor al je inzet voor het Geleense ijshockey – we wensen jou en je gezin alle goeds.