فراموشی سازمان‌یافته: سرشدگی جمعی در سایه‌ی جمهوری اسلامی

در ساختار جمهوری اسلامی، سوگواری جمعی هم نوعی تهدید سیاسی تلقی می‌شود. جامعه‌ای که برای ژینا امینی به خیابان آمد، با گلوله و بازداشت و شکنجه پاسخ گرفت. وقتی در آبادان، مردم در عزای فروریختن متروپل گرد هم آمدند، با گاز اشک‌آور پراکنده شدند. مادران داغدار، نه‌تنها دادخواهی‌شان به جایی نرسید، بلکه با اتهام “تشویش اذهان عمومی” مورد تعقیب قرار گرفتند. حتی مراسم سوگواری شخصی، به سطحی از امنیتی‌ترین واکنش‌ها رسیده که خانواده‌ها از ترس، سکوت را به گریه ترجیح می‌دهند.