ru24.pro
World News
Календарь
Январь
2015
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

Кар көртләре, ак бәсләр, әйтерсең әкият иле!

0
«Көмеш кыңгырау» 
Кыш­ны яра­там
Кыш ай­ла­рын яра­там мин,
Кар, бу­ран­на­ры бе­лән.
Тау­дан шу­ам вы­жылд­ап,
Дус­ла­рым бе­лән бер­гә.
Әй кү­ңел­ле, саф һа­ва! –
Уй­нап һич туй­мыйм ме­нә.
Мәк­тәп­кә ба­ра­сы бул­маса,
Өй­гә кер­мә­с идем бер дә!
Ки­рилл Ки­рил­лов,  Нур­лат ра­йо­ны,  Якуш­ка ур­та мәк­тә­бе.
 
Ми­нем те­ләк
Ис­ке ел­лар үтеп ки­тә,
Яңа ел­лар баш­ла­на.
Шат­лык­ла­рым ар­та бар­сын,
Бә­хет ми­не таш­ла­ма!
Бор­чу­ла­рым гел бул­ма­сын,
Ку­а­ныч­лы ел бул­сын.
Һәр көн «биш­ле»­гә үт­сен,
Өмет ел­ма­еп тор­сын.
Ар­тур Ха­ри­сов, Чал­лы, 4нче ур­та мәк­тәп,  2В сый­ны­фы.
 
Гөр­лә­сен!
Ту­ган җи­рем Та­тарс­тан,
Мин си­не бик яра­там.
Кү­ңе­лем­нең як­ты хи­сен
Си­нең өчен яң­гы­ра­там.
Бик гү­зәл син, Та­тарс­тан,
Хал­кың ты­рыш һәм эш­чән.
Си­ңа зур уңыш­лар те­ләп,
Ко­яш ел­мая күк­тән.
Сөй­гән хал­кым бай бул­сын,
Кай­гы, афәт күр­мә­сен.
Ту­ган җи­рем­не зур­лап,
Шат­лык җы­ры гөр­лә­сен!
Наз­лы­гөл Га­ли­е­ва,  Ле­ни­но­горск ра­йо­ны,  Ур­мыш­лы ур­та мәк­тә­бе.
 
Нинди салкын!
Ма­ту­рын ул ма­тур да –
Нин­ди сал­кын урам­да!
Аяз көн си­рәк бу­ла,
Ду­лый көч­ле бу­ран­нар.
Ку­рык­мый­быз су­ык­тан,
Чаң­гы, ча­на шу­а­быз.
Без үсә­без чы­ны­гып,
«Су­ык кит!» – дип ку­а­быз.
Ра­ил Хә­ми­дул­лин,  Әт­нә ра­йо­ны, Ары мәк­тә­бе.
 
Балтач гимназиясе укучылары яза:
Ур­ман­да
Сал­кын кыш­ның бер кө­нен­дә, 
Мин ур­ман­га бар­дым.
Ур­ман­га ки­леп җит­кәч, 
Ку­ян эз­лә­рен тап­тым.
Ки­нәт усал со­ры бү­ре,
Ни­чек­тер ки­леп чык­ты.
Ул ак кар­га ка­ра­ды да, 
Ку­ян эз­лә­рен тап­ты.
Мин үзем­нең кур­ку­ым­нан
Агач ар­ты­на кач­тым.
Ур­ман ма­тур, тик кур­кы­ныч, 
Тиз­рәк өе­мә чап­тым.
Ли­лия Га­ри­фул­ли­на, 4нче сый­ныф.
 
Кояш  елмайды
Ир­тән ко­яш ел­май­ды,
Кыш­кы ир­тә ма­ту­рай­ды.
Кар юр­га­ны җир­не яп­ты,
Агач­лар ак­тан ки­ен­де.
 
Кыш­кы ур­ман – сих­ри ур­ман,
Су­ык­тан да ку­рык­мый.
Ан­да күр­гән ма­тур­лык­лар,
Озын ва­кыт он­тыл­мый.
Әди­лә Әш­рәф­җа­но­ва, 4нче сый­ныф.
 
Балык Бистәсе районы, Зур Мәшләк урта мәктәбе укучылары яза:
Без урамда уйнадык
Сал­кын бу­ра­ны бе­лән,
Ап-ак кыш кил­де.
Бар дөнья ин­де хә­зер,
Ап-ак тун ки­де.
Ап-ак кар бөр­тек­лә­ре,
Җем-җем җир­гә ко­е­ла.
Кыш җи­тү­гә һәр­кем­гә,
Бик кү­ңел­ле то­е­ла.
Кар ишеп яу­ган чак­та,
Без урам­да уй­на­дык.
Кап­ка тө­бе­нә кар­дан,
Кар ба­бай ясап куй­дык.
Яңа ел кил­де без­гә! 
Кыш ба­бай­ны да күр­дек.
Кыш­ны ярат­кан­га кү­рә,
Шәп бүләк­лә­рен бир­де.
Ай­зи­лә Миф­та­хо­ва,  7нче сый­ныф.
 
Кыш ба­бай  бү­ләк­лә­ре
Мин кыш­ны бик яра­там,
Кар­лар яу­га­ны өчен.
Кыш ба­ба­быз  бү­ләк­ләр
Алып кил­гә­не өчен.
Сок­ла­нып ка­рап то­рам –
Агач­лар­га бәс кун­ган.
Күр­ше­дә­ге дус­ла­рым
Ча­на шуа баш­ла­ган.
Мин­ дә алар яны­на 
Ча­на кү­тә­реп чык­тым.
Алар бе­лән кү­ңел ачып,
Чын кү­ңел­дән ку­ан­дым.
Зөһ­рә Гай­нул­ли­на,  7нче сый­ныф.
 
Кыш
Тә­рә­зә­гә ки­леп, тыш­ка ка­рап,
Кыш­кы та­би­гать­кә күз са­лам.
Яба­лак-яба­лак кар­лар яу­ган­лык­тан,
Кыш­кы ма­тур­лык­ка сок­ла­нам.
Әнә агач­лар да ак­лан­ган­нар,
Бо­та­гы­на кар­лар утыр­ган.
Сук­мак­лар­да ин­де кап­лан­ган­нар,
Бө­тен җир­гә кар­лар ту­тыр­ган.
Уй­лап ку­ям: «Ни­чек ин­де алай,
Күк йө­зен­нән ап-ак кар яу­сын?
Җир­гә төш­кәч, эреп югал­мый­ча,
Җир өс­ле­ген ак­лык бу­я­сын?»
Бар та­би­гать шу­лай алы­шы­на,
Һәр миз­гел­ләр үз­гәр­гән са­ен.
Тә­рә­зә­дән ка­рап кү­зә­тә­мен,
Күз­не ал­мый һәр­чак, һәр­да­им.
Зин­нур Дәү­ли­ев, 7нче сый­ныф.
 
Мөслим районыннан язалар:
Якты хисләр
Зәң­гәр бо­лыт­лар ас­тын­нан
Моң­су ко­яш си­бә ну­рын.
Эз­ли сы­ман ял итәр­гә
Җир­гә тө­шәр бе­рәр урын.
Кыш көн­нә­ре биг­рәк сал­кын,
Кар туз­ды­ра, җил­ләр туй­мый.
Эн­җе­лә­рен җир­гә те­зә,
Шук ба­ла­лар бе­лән уй­ный.
Мог­җи­за­лы бу кү­ре­неш,
Җил ир­кә­ли би­те­без­не.
Дөнья ма­тур, мо­ны кү­рә
Урам­да­гы ба­ла кү­зе.
Кыш­кы сер­ле би­зәк­ләр­не
Кү­зә­тәм мин күз тал­ган­чы.
Ко­яш­ны мин оза­та ба­рам
Офык­лар­да югал­ган­чы.
Кыш та ма­тур. Кү­ңе­лем­дә
Як­ты хис­ләр, уй­ный бу­ран.
Бар җи­һан­ны би­зәр­гә дип,
Тат­лы, из­ге уй­лар ко­рам.
Фи­рү­зә Фаз­лы­е­ва, Та­тар Бү­лә­ре ур­та мәк­тә­бе,  11нче сый­ныф.
 
Сок­ла­на­быз 
Нин­ди ма­тур тыш­та,
Кү­реп, шак­ка­ттым баш­та.
Бар дөнья ялт-йолт ки­лә,
Ак юр­ган яп­кан бак­ча.
Та­би­гать­нең ма­тур­лы­гы
Сок­лан­ды­ра ке­ше­не.
Уй­нар­га дип чы­гып кит­тем,
Таш­лап бө­тен эшем­не.
Ил­зи­рә Шәй­дул­ли­на, Ма­ри Бү­ләр ур­та мәк­тә­бе, 5нче сый­ныф.
 
Син дә күр!
Йө­ге­реп чык­тым тыш­ка,
Җе­мел­дә­шеп кар ява.
Кө­не ма­тур, ак кы­на,
Елы да бит өр-яңа!
Җем-җем итә үз­лә­ре,
Бит­кә ку­на, күр әле!
Бү­ген­ге көн бик ямь­ле,
Син дә тыш­та йөр әле!
Ил­зи­рә Ха­фи­зо­ва,  Юга­ры Та­бын мәк­тә­бе.
 
Әки­ят иле
Бар җи­һан­га ак­лык өс­тәп,
Авы­лы­ма кыш кил­де.
Кар көрт­лә­ре, ак бәс­ләр,
Әй­тер­сең, әки­ят иле!
Кыш­кы ур­ман – бер сер сы­ман,
Ка­лын ак юр­ган яп­кан.
Сал­кын, шык­сыз бу­ран­нан
Ур­ман ты­ныч­лык тап­кан.
Бу ак­лык­ка күз ти­дер­мик,
Сок­ла­нып кы­на ка­рыйк.
Җи­ре­без­нең та­би­га­тен
Күз ка­ра­сы­дай сак­лыйк.
Рәм­зи­лә Гый­зет­ди­но­ва,  Вә­рәш­баш мәк­тә­бе.
 
Дус­лар­га
Яу­ды җир­гә ак кар­лар,
Кош­лар – җы­лы як­лар­да.
Кал­ды без­дә ала кар­га,
Исе кит­ми ак кар­га.
Аңа хә­зер яман­су­дыр,
Ри­зык эз­ләп көн үтә.
Җим­лек яса­гыз, дус­лар,
Кош­та бул­ма­сын үп­кә.
Көн са­ен җим са­лыр­сыз,
Аша­га­нын ка­рар­сыз.
Шу­лай бул­ма­са, дус­лар,
Кар­га­сыз да ка­лыр­сыз.
Рәй­лә Ба­һау­о­ва, Вә­рәш­баш мәк­тә­бе.